PA, PB, PF, PE — te skróty to nie wewnetrzny żargon spawaczy, tylko precyzyjny język, którym opisuje się pozycje spawania. Gdy raz je zrozumiesz, przestaniesz się gubić w specyfikacjach, rysunkach i ofertach pracy. Poniżej tłumaczymy je prosto, bez lania wody.
📞 693 564 732 · ✉️ kontakt@kursyszkolenia.eu — odpowiadamy tego samego dnia
Pozycje spawania opisuje europejska norma EN ISO 6947. Litera „P” to skrót od „position” (pozycja), a druga litera mówi dokładnie, w jakim ułożeniu znajduje się element i spoina. Dzięki temu zamiast długich opisów typu „spawanie podolne”, „pionowe” czy „naścienne” używa się krótkiego, jednoznacznego kodu — zrozumiałego w każdym kraju i w każdej firmie.
Najwięcej zamieszania robią pary, które różnią się jedną literą. PA to spoina płaska, ale PB to już spoina pozioma na ścianie. PF i PG to obie pozycje pionowe — różni je tylko kierunek prowadzenia spoiny: PF idziesz do góry, PG w dół. W praktyce PF jest znacznie trudniejsze, bo ciekły metal próbuje spłynąć pod wpływem grawitacji, a Ty musisz go „pchać” w górę.
Im trudniejsza pozycja, tym większa walka z grawitacją. W PF ciekły metal spływa w dół, a w PE dosłownie próbuje odpaść od ściany. Dlatego spawacz uczy się sterować parametrami — prądem, szybkoscia podawania drutu i kątem prowadzenia elektrody — tak, by jeziorko spawalnicze trzymało się w miejscu i dawało równy, pełny przetop.
Egzamin spawalniczy przeprowadza się w konkretnej pozycji, dobranej do danego zastosowania. Spawacz z uprawnieniami tylko na PA nie podpisze się pod spoiną pionową czy naścienną. Dlatego im więcej pozycji masz w certyfikacie, tym szerszy zakres prac możesz wykonywać — a to zwykle przekłada się na wyższe stawki i ciekawsze zlecenia.
W naszej szkole w Smolnikach każdy kurs kończy się egzaminem w pozycji wymaganej przez normę. Zanim podejdziesz do próby, spędzisz wiele godzin przy stanowisku, szlifując każdą pozycję pod okiem doświadczonego instruktora.
📞 693 564 732 · ✉️ kontakt@kursyszkolenia.eu — odpowiadamy tego samego dnia